و سلام علی ابراهیم

ای ابراهیم بزرگ ؛آنگاه که در گلستان نارت،نوای رهایی سردادی باید میدانستم که سر پروازداری وپس از آن:   چهار مرغت را قربانی کردی؛ نشانم دادی که باید مرغان خور وخواب وشکم پرست وشهوتران؛خودخواه وحریص وبی عاردرونم را همراه با آرزوهای دور ودرازشان سربریده تاچشمانم زیباتر بینند وگوشهایم تیزتر شنوندوپروبالی درآورم؛و این گامی بودبرای عروجی بالاتر ؛تاکه  اسماعیلت را به قربانگاه بری وبفهمانی مراکه بر کنم آنچه در سرودل نهان دارم تا بگشایم پر پروازرا . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . .

"یا رب ؛ به خلیل راهت ، مرا به قربانی درگاهت بپذیر "